تبلیغات
وبلاگicon
.

.
 
قالب وبلاگ
محبوبیت در گوگل
جنبش وبلاگی
ما را همراهی کنید

ما در گوگل پلاس

linkdin

talateadineh

rss

لوگوهای ما

در تاریخ 27 تیرماه 1367، جمهوری اسلامی ایران رسما قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل در مورد چگونگی خاتمه جنگ را پذیرفت.

اما به راستی چرا این قطعنامه تصویب شد؟ محتوای آن چه بود؟ ما در قسمت اول این مقاله قصد داریم سر بخشی از رازهای این قطعنامه را بگشاییم.

سردار احمد سوداگر (از فرماندهان دفاع مقدس):

" در اواخر سال 65 و اوایل سال 66 ، چندین عملیات كوچك و بزرگ من جمله كربلای 4 ، 5 ، 10 و نصر 4 توسط نیروهای ایرانی طراحی و اجرا گردید . در عملیات كربلای 5 شدیدترین درگیری های طول جنگ در پشت دروازه های شهر بصره و تهدید بصره توسط ایران به وقوع پیوست . در این دوران ، موازنه قدرت به نفع ایران بود لذا از اسفند 65 یعنی پس از عملیات كربلای 5 ، تلاشی جهانی برای تهیه و تنظیم قطعنامه موسوم به 598 آغاز شد و در پایان تیر ماه 66 به تصویب شورای امنیت سازمان ملل رسید . هم زمان ، تلاش آمریكا برای افزایش تحریم اقتصادی و تسلیحاتی ایران نیز شدت گرفت . در این قطعنامه ، تصمیم به خاتمه دادن به منازعه ایران و عراق گرفته شد و آتش بس فوری و عقب نشینی به مرزهای بین المللی و اعزام تیم نظارت به مرزهای دو كشور مورد تأكید قرار گرفت ... اما ایران به دلیل برخی از ملاحظات سیاسی و نظامی ، ابتدا از پذیرش آن خودداری كرد و پیش شرط هایی را برای پذیرش آن عنوان كرد . "

سردار علایی در این مورد می گوید:

«زمانی که قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد، ایران در اوج قدرت نظامی و پیروزی های متعدد بود.»

در این قطعنامه نه هیچ مطلبی در مورد شروع تجاوز توسط عراق گفته شده، نه رژیم صدام محکوم به پرداخت خسارت به جمهوری اسلامی ایران گردیده و نه هیچ ساز و کاری برای تبادل اسرا ارائه گردیده است.

آقای هاشمی در کتاب دفاع و سیاست(ص17) خود که به اهتمام علیرضا هاشمی نوشته شده، می نویسد:

«در تاریخ 29 تیر1366 قطعنامه 598صادر شد.عراق بدون درنگ ان را پذیرفت و ایران پس از بررسی محتوای قطعنامه و بیان اشکالات آن، پس از مشورت های فراوان و استفاده از راهنمایی های کارساز امام راحل، تصمیم گرفت که قطعنامه را نه رد کرد و نه پذیرفت.»

بنابراین برخلاف ادعای آقای هاشمی، شواهد حاکی از آن است که امام به مخالفت با پذیرش قطعنامه پرداخته اند و رئیس جمهور وقت(حضرت آیت الله خامنه ای) نیز همین عقیده را داشتند.

آقای هاشمی خود در یادداشت سوم مهر 1366 (ص291)می نویسد:


«آقای خامنه ای و احمد آقا آمدند و اطلاع دادند که امام دستور داده اند در نمازجمعه بگویند که هیچ سازشی در پیش نداریم، جز با تنبیه متجاوز.»

آقای هاشمی اما در مصاحبه ای که در سال 82 با روزنامه کیهان به عمل می آورد، اشاره می کند که حکم جانشینی فرماندهی کل قوا – که از سوی امام خمینی در تاریخ 12 خرداد 1367 برای ایشان صادر شد – باعث شد که جمهوری اسلامی بتواند شرایط خود را در قطعنامه بگنجاند ! 

ایشان می گوید:

«اتفاقا آن حکم کار بسیار معقولی بود و کمک کرد تا شرایط خود را تا حدی در قطعنامه بگنجانیم.»(فصلنامه مطالعات جنگ ایران و عراق. زمستان 1382.ص97)


ظاهرا آقای رفسنجانی در موقع مصاحبه فراموش کرده که قطعنامه 598، در تاریخ 29 تیر1366 از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر شده، نه در خرداد یا تیرماه 1367!!

بنابراین ، آقای رفسنجانی چگونه توانسته بعد از 12 خرداد 67، شرایط خود را در قطعنامه 29 تیر 66 بگنجاند؟!

ایشان در خاطرات سال 1367 خود در ادعای عجیبی در مورد «انجام اصلاحاتی در پیش نویس قطعنامه که دستاورد بزرگی برای ایران بوده» را مطرح کرده و می گوید:

«صدام می دید ایران توانسته در پیش نویس قطعنامه 598 اصلاحاتی به وجود آورد که نتیجه آن دستاورد بزرگی برای ایران بود و خسارت مادی و معنوی مهمی بر عراق تحمیل می کرد{!} که مسئول آغاز جنگ شناخته می شد و محکوم به پرداخت غرامت می گردید{!} و به خاطر جنایات جنگی هم محکوم شناخته می شد.» (پایان دفاع، آغاز بازسازی. اکبرهاشمی رفسنجانی.ص20)

این ادعای آقای هاشمی چند نکته قابل تامل را همراه خود دارد. اول این که ادعای ایشان مبنی بر این که " ایران توانسته در پیش نویس قطعنامه اصلاحاتی به وجود آورد" با بیانیه وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران مبنی بر این که این قطعنامه بدون مشورت با ایران تهیه شده ، تناقض دارد.دوم، این قطعنامه هیچ خسارت مادی و معنوی برای ر‍ژ‍یم صدام در بر نداشت. سوم ، با تصویب این قطعنامه ، به هیچ وجه شورای امنیت ، عراق را به عنوان مسئول آغاز جنگ اعلام نکرد. و چهارمین مسئله، عراق به هیچ وجه توسط شورای امنیت محکوم به پرداخت خسارت به ایران نشد.

خود آقای هاشمی در مصاحبه ای در اواخر سال 1381 پیش از حمله آمریکا به عراق گفته بود :

"مسائل ما با عراق حل نشده است . مسائل کویت هم با عراق حل نشده است. در کویت آمریکایی ها به زور وارد شدند و کارها را در دست گرفتند و یک مقدار نفت می فروشند و برای آنها پول بر می دارند. برای ما کسی این کارها را نمی کند یعنی در سیستم قطعنامه هم این دیده نشده بود که این گونه عمل کنیم.این را رها کرده بودند و به عنوان یک استخوان لای زخم گذاشته بودند که میدانستند به جایی نمی رسد.عراقی ها هنوز فکر می کنند که نباید به ما خسارت بدهند"

(منبع: کتاب راز قطعنامه . چرایی و چگونگی پایان جنگ تحمیلی. اثر کامران غضنفری.)

در قسمت بعد انشاالله به عملکرد و عکس العمل دستگاه دیپلماسی خود در آن مقطع زمانی در سازمان ملل می پردازیم...




طبقه بندی: تحلیل و نقد،  مستند راز قطعنامه، 
برچسب ها: رفسنجانی، قطعنامه 598، راز قطعنامه، پایان جنگ تحمیلی، اکبر هاشمی، کتاب دفاع و سیاست، عالیجناب آلزایمری،  
[ پنجشنبه 15 اسفند 1392 ] [ 04:32 ب.ظ ] [ voi ]
لبیک یاامام


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
لوگوی دوستان

جنبش letter4u

کبوتران زمینی

عمارنامه

مهدی بیا

طلبه سایبری

پرواز جوان

طلعت آدینه