تبلیغات
وبلاگicon
.

.
 
قالب وبلاگ
محبوبیت در گوگل
جنبش وبلاگی
ما را همراهی کنید

ما در گوگل پلاس

linkdin

talateadineh

rss

لوگوهای ما


جهت مشاهده قسمت اول این مجموعه به ادامه مطلب مراجعه فرمایید
 
این قسمت :

افشای نامه اعتراض آمیز روحانی درباره زنگنه ...؟!!
 نمایی جدید از یک وزیر قدیمی / زنگنه با نفت ایران چه میکند؟

روزنامه کیهان با انتشار خبری ویژه با عنوان «این زنگنه مگر همان زنگنه نیست؟!» نسبت به احتمال معرفی بیژن زنگنه به عنوان وزیر نفت اعتراض کرد.

روزنامه کیهان نوشت: آقای روحانی در آذرماه سال 81 و از جایگاه دبیر شورای عالی امنیت ملی با ارسال نامه‌ای خطاب به آقای خاتمی رئیس جمهور وقت به عملکرد بیژن زنگنه وزیر نفت کابینه اصلاحات به شدت اعتراض کرده و اقدام ایشان در انعقاد قرارداد نفتی «کرسنت» را بیرون از چارچوب قانون و از طریق «واسطه» دانسته و این قرارداد را دارای آثار منفی فراوان برای جمهوری اسلامی ایران دانسته بود و اکنون زمزمه نام بیژن زنگنه به عنوان گزینه احتمالی تصدی وزارت نفت با توجه به سوابق زنگنه که مورد اعتراض روحانی نیز بوده است، در میان صاحب‌نظران اقتصادی و سیاسی با تعجب آمیخته به تاسف روبرو شده است.

بنابر آخرین خبرها و احتمالاً به خاطر برخی فشارهای فزاینده به رئیس جمهور منتخب، احتمال معرفی زنگنه به عنوان وزیر نفت به مجلس افزایش یافته و این در حالی است که زنگنه دارای سوابق تخلفات بزرگ اقتصادی و سیاسی است. وی ضمن اینکه یکی از نقش‌آفرینان فتنه و آشوب سال 88 در مرکزیت ستاد موسوی بود، یکی از عوامل و متهمان اصلی امضای قرارداد خائنانه فروش گاز به امارات (شرکت کرسنت) است. این قرارداد 25 ساله به واسطه دلالی و رشوه‌های کلان برخی دلالان، 14 برابر زیر قیمت امضا شد و موجب اعتراض گسترده کارشناسان اقتصادی و نفتی شد.

نکته جالب در این میان این است که دکتر روحانی در سال 81 ضمن نامه‌ای به رئیس جمهور وقت (خاتمی) تأکید کرده که «عقد قرارداد طولانی گاز با شرکتی غیر معتبر که بنابر گزارشات دریافتی از وزارت نفت طی سال‌های گذشته عملکردی ضعیف و توأم با نادیده گرفتن حقوق ایران در ارتباط با میدان نفتی مبارک داشته، تکرار تجربه تلخی است که سالیان دراز گرفتار آن خواهیم بود.» روحانی همان زمان معتقد بود: «شرایط بازار موجب گردیده که قیمت و شرایط قراردادی مذاکره شده در مقایسه با منطقه بسیار پایین و غیرمطلوب باشد.»

روحانی در آن نامه با هشدار درباره اینکه قرارداد کرسنت (با پیگیری شخص زنگنه) احتمالاً آثار منفی اقتصادی درازمدت بر بازار گاز کشور خواهد داشت و هیچ منفعت سیاسی نیز در پی نخواهد داشت، تأکید کرده بود از حدود یک سال پیش سؤالاتی از وزیر نفت (زنگنه) درباره قرارداد کرسنت مطرح کرده که با وجود دستور خاتمی، پاسخی دریافت نشده است.

روحانی در این نامه تصریح می‌کند قرارداد مذکور از طریق واسطه‌ها و عدم ارتباط مستقیم دولتی با یک شرکت غیرمعتبر به امضا رسیده است.

بنابر گزارش منابع مطلع، زنگنه درباره قرارداد کرسنت از سوی مراجع قضایی احضار شده از جمله به این دلیل که از مصوبه شورای اقتصاد عدول کرده و بدون تأیید هیئت وزیران و مجلس، ‌اقدام به انعقاد قرارداد کلان اقتصادی با شرکت خارجی کرده است. او همچنین متهم به تبانی در انعقاد قرارداد با قیمت غیرعادلانه است.

پیش از این بیژن نامدار زنگنه در گفت‌وگو با ایسنا در مورد ویژگی‌های وزیر نفت دولت یازدهم با اشاره به این که هم اکنون صنعت نفت کشور با مشکل «سرمایه‌گذاری» و «بازار» روبرو است گفته بود: فردی که قرار است به عنوان وزیر نفت انتخاب شود باید بتواند مشکلات بیرونی نفت را برای توسعه این صنعت به ویژه در بخش بالادستی نفت و گاز برطرف کند.

او با تأکید بر این که «افرادی باید وارد وزارت نفت شوند که حرفه‌ای و کاربلد باشند» تصریح کرد: «باید گروهبان‌هایی که الان سر کار هستند بروند کار گروهبانی کنند تا ژنرال‌ها کارها را انجام دهند.»

این وزیر اسبق نفت با اشاره به این که «در حال حاضر برخی از افرادی که برای سمت وزارت نفت مطرح می‌شوند به درد این کار نمی‌خورند» گفته بود: تعداد خیلی خیلی اندکی هستند که می‌توانند این کار را انجام دهند.

از سوی دیگر یک گزارش موثق حاکی است که طی سال‌های 83 تا 84 و در وزارت آقای زنگنه به منظور تغییر ساختار شرکت ملی نفت ایران، ‌تمام اطلاعات صنعت نفت ایران در اختیار یک شرکت صهیونیستی به نام «بین» ایتالیا قرار گرفت.

قرارداد مطالعاتی طرح جامع تغییر ساختار شرکت نفت در سال 83 و در دولت خاتمی توسط بیژن زنگنه با یک شرکت بین‌المللی ایتالیایی به نام «بین» عملیاتی شد به طوری که ریاست این شرکت برعهده خانم اوریت گادیش عضو ارتش و همکار سازمان ضد جاسوسی ارتش صهیونیست بود. بنابراین اولین سؤالی که به ذهن متبادر می‌شود، این است که چگونه طرحی تا این حد مهم که قرار است جزئی‌ترین اطلاعات و اسناد نفت و گاز یک کشور که بعضاً شاید اطلاعات محرمانه و سری هم در بین آنها یافت شود را در اختیار یک شرکت خارجی قرار داد، به طوری که حتی طرف مورد معامله و ماهیت شرکت طرف قرارداد نیز مورد بررسی قرار نگیرد؟ اکنون سؤال این است آقای روحانی چگونه حاضر شده‌اند، شخصی با این سوابق را برای تصدی وزارتخانه حساس و تعیین‌کننده نفت به مجلس معرفی کنند. گزینه‌ای که خود آقای روحانی بر عدم صلاحیت ایشان تاکید داشته‌اند؟ 

به نظر می‌رسد انتخاب زنگنه سالخورده و پرحاشیه برای اداره صنعت نفت ایران در شرایط بحران کمبود منابع مالی و تحریم فروش نفت و تحریم تجهیزات و سرمایه‌گذاری، نویدبخش آینده‌ای قابل اتکا برای صنعت نفت به عنوان قلب اقتصاد ایران نباشد.

 علیرغم همه گمانه‌زنی‌ها و طرح نام‌های متفاوت برای تصدی مهمترین وزارتخانه اقتصادی دولت یازدهم از سوی محافل نزدیک به رئیس‌جمهور منتخب، اکبر ترکان که گاهی از خود وی نیز به عنوان یکی از کاندیداهای تصدی وزارت نفت نام برده می‌شد رسما بیژن نامدار زنگنه را تنها گزینه تصدی وزارت نفت معرفی کرد.

وزیر پیر نفت دولت اصلاحات که پیش از این از خدمت در جمهوری اسلامی ایران ابراز ندامت کرده بود چنان از انتخاب خود به وزارت نفت مطمئن است که تیم خود را نیز به وزارت نفت منتقل کرده است.

بر اساس این گزارش، برای تصدی وزارت نفت نام‌های زیادی مطرح شد که اغلب این نام‌ها حول و حوش احزاب کارگزاران و اعتدال و توسعه دور می‌زد.

از حسین کاظم‌پور اردبیلی که مدت‌ها نمایندگی ایران را در هیئت عامل اوپک بر عهده داشت و خود کمیته انرژی حسن روحانی رئیس‌جمهور منتخب را برای برگزیدن وزیر نفت رهبری می‌کرد تا مسعود سلطانپور که به عضو نفتی انصار حزب‌الله شهرت دارد و بعد از مهدی هاشمی و در زمان ریاست وی بر هیئت مدیره شرکت تاسیسات دریایی  مدیریت این شرکت را در اختیار  داشت و همچنین علی مبینی دهکردی به عنوان عضو مؤسس حزب نفتی‌ها یعنی اعتدال و توسعه که زمانی ریاست مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی را بر عهده داشته و در سمت دبیر کمیته زیربنایی مجمع تشخیص مصلحت نظام در تهیه سند چشم‌انداز 20 ساله نقش‌آفرینی کرده است به عنوان کاندیداهای گروه‌های مختلف پیرامون رئیس‌جمهور منتخب برای تکیه زدن بر کرسی وزارت‌خانه راهبردی نفت معرفی شده‌اند.

اما در انتها ظاهرا این بیژن زنگنه است که پس از 8 سال دوری از وزارت برای بازگشت به دولت در کسوت وزیر نفت دورخیز کرده است. تجربه 8 ساله دوری از وزارت برای کسی که با سمت معاون فرهنگی وزیر ارشاد پا به دولت گذاشت و 22 سال بعد و پس از تصدی 6 ساله بر وزرات جهاد سازندگی، 8 سال وزارت نیرو و 8 سال وزارت نفت از دولت خارج شد ظاهرا چندان تجربه خوشایندی نبوده است چنانکه وی علیرغم آنکه در یک برنامه تلویزیونی گفته بود امثال ما الان نباید وزیر شویم، ظاهرا قرار است به عنوان وزیر نفت دولت حسن روحانی به مجلس معرفی شود.

آن هم در شرایطی که کادر حزب اصلی حامی حسن روحانی نامزد پیروز انتخابات یعنی حزب اعتدال و توسعه عملا در اختیار چهره‌های مشهور نفتی است و گزینه‌های زیادی را چنان که اشاره شد برای معرفی به عنوان وزیر نفت در اختیار داشته‌اند.

اما درباره زنگنه به خصوص در دوره تصدی وی بر وزرات نفت دیدگاه‌های بسیار متفاوتی وجود دارد. بخشی از نفتی‌ها زنگنه را موفق‌ترین و قوی‌ترین مدیر ارشد نفت می‌دانند و درخشان‌ترین نقطه تصدی وی بر وزارت نفت را مانند خود او در ورود شرکت‌های معظم نفتی خارجی به ایران و توسعه 8 فاز از پارس جنوبی به وسیله این شرکت‌ها و بر مبنای قراردادهای بیع متقابل می‌دانند. این گروه همچنین به توسعه صنعت پتروشیمی با استفاده از وام‌هاو دانش فنی خارجی در دوره مسئولیت وی اشاره می‌کنند.

در مقابل بخشی از نفتی‌ها زنگنه را به دلیل بستن قراردادهای بیع متقابل در میادین نفتی ایران نکوهش می‌کنند و معتقدند قراردادهای بیع متقابل نه تنها به مخازن نفتی ایران آسیب‌های جدی وارد کرده و تولید صیانتی از این مخازن را غیرممکن می‌کند، بلکه اهداف تولید این قراردادهای بیع متقابل نیز محقق نشده‌اند و به عنوان مثال قراردادهای بیع متقابل شرکت متن با شرکت‌های خارجی که قرار بود روزانه یک میلیون بشکه به تولید نفت کشور اضافه کند به یک سوم تا یک چهارم اهداف تعیین شده یعنی تولید 250 هزار بشکه در روز نفت از میادین یاد شده نیز نرسید.

نفتی‌هایی هستند که معتقدند زنگنه ظرفیت‌های بزرگ نفت در عرصه بین‌الملل را به خوبی می‌شناسد و می‌تواند از آن بهره ببرد اما لااقل تجربه اولین حضور زنگنه در اجلاس وزارتی اوپک در جاکارتای اندونزی این تصور را تایید نمی‌کند. اوپک در آن اجلاس علیرغم بروز نشانه‌های بحران مالی شرق آسیا با افزایش سقف تولید اوپک موافقت کرد و این تصمیم اشتباه باعث شد دولت اصلاحات یک سال با قیمت نفت 7 تا 8 دلاری مواجه شود.

اگرچه قیمت 8 دلاری نفت در آن زمان بسیار مورد اشاره منتقدان دولت فعلی قرار گرفته و با قیمت‌های فعلی نفت مقایسه می‌شود اما کسی به این نکته اشاره نمی‌کند که این قیمت‌ها به عملکرد نپخته و خام وزیر وقت ایران ارتباط مستقیمی داشته است.

زنگنه در اجلاس جاکارتا علیرغم هشدارهای واضح به افزایش سقف تولید رای داد تا اجماع غلط اوپک شکسته نشود و بعد از چند دهه بازار نفت دوباره قیمت‌های تک رقمی را تجربه کند. قیمت نفت تا مدت‌ها پس از آن به سطح معقول بازنگشت و کشورهای نفتی از جمله ایران ضررهای هنگفتی را متحمل شدند.

توقف ایجاد پالایشگاه‌های جدید و اجرا نکردن هیچ طرحی برای بهینه‌سازی کیفیت بنزین پالایشگاهی از جمله دیگر انتقادات جدی کارشناسان به زنگنه است. نکته جالب اینجا است که حتی علیرغم افزایش سرسام‌آور مصرف بنزین در کشور و رسیدن هزینه واردات بنزین کشور به چند میلیارد دلار و پس از آن تحریم بنزین که کشور را به استفاده از بنزین پتروشیمی‌ها وادار کرد هنوز هم شیخ‌الوزرا از ایده خود درباره توقف سرمایه گذاری در تولید بنزین حمایت می‌کند.

جالب‌تر آن است که فعالان سیاسی و رسانه‌های اصلاح‌طلب دولت‌های نهم و دهم را به دلیل کیفیت پایین بنزین تولیدی کشور و استفاده از بنزین پتروشیمی‌ها به شدت ملامت می‌کنند بدون آنکه به یاد بیاورند وزیر نفت افسانه‌ای دولت اصلاحات در کمبود بنزین و کیفیت پایین آن نیز یکی از نقش‌های اصلی را بر عهده داشته است.

در عین حال دوره وزارت زنگنه بر وزارت نفت به دوره پرونده‌های بزرگ نیز شهره است. پرداخت رشوه استات اویل و توتال به بعضی مقامات نفتی ایران، قرارداد با شرکت صهیونیستی بین که بر اساس آن جزئیات اطلاعات حساس نفت ایران که برای کارشناسان داخلی نیز محرمانه تلقی می‌شود در اختیار این شرکت قرار گرفت و همچنین قرارداد صادرات گاز ایران به امارات (کرسنت) که به ترکمانچای گازی شهرت دارد از جمله این پرونده‌ها هستند که زنگنه برای آخری دو بار به دادگاه احضار شد.

اعضای هیئت مدیره شرکت ملی نفت در دوره تصدی زنگنه درباره پرونده کرسنت بازداشت و در دادگاه محاکمه و محکوم شدند و ایران به دلیل عدم تحویل گاز با قیمت‌های ناچیز به شرکت کرسنت که حتی مدیرعامل آن نیز تحت تعقیب اینترپل قرار دارد ممکن است وادار به پرداخت غرامتی چند میلیارد دلاری شود. قیمت ارزان گاز صادراتی به امارات در صورت اجرایی شدن قرارداد، قیمت گاز در همه قراردادهای صادراتی گاز ایران از جمله ترکیه، عراق، پاکستان و اروپا را متاثر کرده و کاهش می‌داد.

هفته‌نامه صبح با مدیریت مهدی نصیری در زمان دولت‌های قبل سلسله گزارش‌هایی را با عنوان آشنایی با چهره کارگزاران سازندگی منتشر کرد که اولین مجموعه این گزارش‌ها به مدیریت محمد غرضی مربوط بود. غرضی نسبت به این گزارش‌ها واکنش شدیدی نشان داده و از صبح شکایت کرد اما دادگاه با توجه به مستندات ارائه شده توسط نصیری صبح و مدیرمسئول آن را تبرئه کرد تا مشخص شود گزارش‌های این نشریه دور از واقعیت نبوده‌اند.

بعد از غرضی نوبت به زنگنه رسید و گزارش‌های صبح،‌ مسائل و شبهاتی را درباره دوره مدیریت زنگنه مطرح کرد اما واکنش زنگنه تنها سکوت بود و سکوت. نصیری خود در این باره گفت: زنگنه چون تجربه غرضی را داشت نه جواب داد و نه شکایت کرد.

دوره وزارت زنگنه بر وزارت نفت چنان آکنده از حاشیه است که پرداختن به هر یک از آنها مقال و مجال جداگانه‌ای می‌طلبد،اما به نظر نمی‌رسد انتخاب زنگنه سالخورده برای اداره صنعت نفت ایران در شرایط بحران کمبود منابع مالی و تحریم فروش نفت و تحریم تجهیزات و سرمایه‌گذاری نویدبخش آینده‌ای قابل اتکا برای صنعت نفت به عنوان قلب اقتصاد ایران باشد.

فارغ از حاشیه‌های فراوان زنگنه و تیم سالخورده وی که اغلب با مشکلات شدید جسمی مواجه هستند و بعضی از آنها عملکردهای شائبه‌برانگیزی در کارنامه خود دارند انتظار کارشناسان نفتی این بود که لااقل به اندازه یک نسل یا حتی یک نیم نسل مدیران ارشد نفتی جوان‌تر شوند تا حرف جدید و انرژی کافی برای اداره این حوزه راهبردی در شرایط بحران را در اختیار داشته باشند.





طبقه بندی: تحلیل و نقد، 
برچسب ها: زنگنه، نفت، روحانی، دولت یازدهم، مهدی هاشمی، کرسنت، امارات، اسناد، اعتراض روحانی به زنگنه، وزیر پیشنهادی، oil، بیژن زنگنه، نامدار، دکترزنگنه نفت، دفتر روحانی، کابینه، خبرو مستند، بین صهیونیست، شرکت بین، قرارداد نفتی، استات اویل، فساد نفتی، ایران و نروژ، مهم، مستند این وآن آقای رئیس، این وآن آقای رئیس..؟!!، رئیس جمهور، انتقاد، اصلاح طلبان، اصولگرایان، اعتراض، مجلس، پارلمان ایران، رای اعتماد، انتخابات 88، فتنه، ایران، نفت ایران، اوپک، بنزین، زنگنه نامدار بیژن، سوابق زنگنه، دکتر نامدار سوابق، تایید مهدی هاشمی، دادگاهی، جرم زنگنه، وزیر نفت ایران اسلامی، افشای اطلاعات صنعت نفت، لودادن اطلاعات نفتی ایران، شرکت صهیونیستی بین، اسرائیلی، شرکت های خارجی، اصلاح طلبان معترض، عملکرد انتقاد برانگیز زنگنه، این زنگنه همان زنگنه هست، کیهان، طلعت آدینه، روزنامه، اخبار افشاگری ها، دکتر حسن روحانی، انتخاب روحانی، مستند رئیس جمهور، دولت نفت، مدیریت، کاری از طلعت آدینه، آدینه، فرزند آیت الله هاشمی وزنگنه،  
[ چهارشنبه 16 مرداد 1392 ] [ 04:57 ب.ظ ] [ voi ]
لبیک یاامام


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
لوگوی دوستان

جنبش letter4u

کبوتران زمینی

عمارنامه

مهدی بیا

طلبه سایبری

پرواز جوان

طلعت آدینه